آیه های خیال

دلم می سوزد

برای همه شاعرانی

که تو را ندیدند

چه شعرهایی... چه شعرهایی

آنسوی چشمان تو

رویای سرودن می بینند

دکتر قلب من

خیال تو را

ممنوع کرده است

به من بگو

به خیال تو

بیایم و بمیرم

یا نیایم و بمیرم!

غزل دوست داشتن تو

به بلندای قصیده ی زندگیست

که هر بیتش

شعر کوتاه من است

هر شب

دستان دهقان گردون

بذر روشن ستاره ها را

در مزرعه ی آسمان می نشاند

تا گل خورشید فردا

به بار نشیند!

در آغوش بَرفَت

نفسی تازه می کشد

شهر غبار دلم

تقصیر من نیست...

واژه ها وقتی به تو می رسند

محو تماشایت می شوند...

چشمهایشان باز می ماند

و زبانشان بسته

حرفی نمی زنند

برای طرح تو

کلمات تصویری ندارند...

از وقتی آمده ای

کتاب شعرهای بی واژه ام

البوم عکسهای تو شده است

چه سخت است پروانه بودن

            پر در بند گلی دارد

                      که شیرینی اش

                                  نصیب زنبور است

مثل ماضی نقلی استمراری

                  در گذشته اتفاق افتاده ای

اما تا حال

          تا آینده

               جاری هستی

                           نقل ِهمه شعرهایم!

پنجره را

        دستان تو

                      بی خواب می کند

چشمان مرا

        رویای تو

کسی آیا می داند

پس از یاد گرفتن نام تو

پس از "دوستت دارم"

به چه می نازد الفبا

بعضی وقتها ایستگاه می شویم

بیهوده عادت میکنیم... بی آنکه کسی بماند

بعضی وقتها ریل

از ما می گذرند... بی آنکه ما را ببرند

بعضی وقتها قطار

در حرکتیم... بی آنکه برسیم

و روزگار است که پر می کند

وقتها را

با همین بعضی ها!

پ.ن.: چه گوهر کم یابی ست/ قدرشناسی...

قرار بود

          شعر بنویسیم

مقرر شد

          شعر شدیم

سهم من از تو

              شبی مهتابیست

سهم تو از من

              صبح بخیر عزیز

سخت است

ریل بودن

در عبور همیشگی ِزمانه

نسیم پاییزی شعرم

پای پنجره ای بسته

صدایت می زند

بیچاره ماه!

دور زمینی می چرخد

که دلبسته آفتاب است!

دلم سوخته است اما

نوازش دستهایت

نصیب سرم می شود

باز پاییز و

رقص برگها

باز باران

و قصه ی شیشه ی پنجره

و باز شعرهای من

که به تو

ختم می شوند!

پ.ن.: شیشه پنجره دل را /به کدام باران /بسپارم...

به من که رسیدی

            آهسته تر بگذر

                     محل عبور دلتنگی هاست اینجا!

(ه. الف.)

پ.ن.۱: سرَم گرم روزگار است/ اما دلم/ سرگرمی ِواژه ها!

پ.ن.۲: فصل دیگری از نوشتن... ممنون که اینجا را میخوانید...