آیه های خیال

سخت است

ریل بودن

در عبور همیشگی ِزمانه

نسیم پاییزی شعرم

پای پنجره ای بسته

صدایت می زند

بیچاره ماه!

دور زمینی می چرخد

که دلبسته آفتاب است!

دلم سوخته است اما

نوازش دستهایت

نصیب سرم می شود

باز پاییز و

رقص برگها

باز باران

و قصه ی شیشه ی پنجره

و باز شعرهای من

که به تو

ختم می شوند!

پ.ن.: شیشه پنجره دل را /به کدام باران /بسپارم...

به من که رسیدی

            آهسته تر بگذر

                     محل عبور دلتنگی هاست اینجا!

(ه. الف.)

پ.ن.۱: سرَم گرم روزگار است/ اما دلم/ سرگرمی ِواژه ها!

پ.ن.۲: فصل دیگری از نوشتن... ممنون که اینجا را میخوانید...