آیه های خیال

چه سخت است پروانه بودن

            پر در بند گلی دارد

                      که شیرینی اش

                                  نصیب زنبور است

مثل ماضی نقلی استمراری

                  در گذشته اتفاق افتاده ای

اما تا حال

          تا آینده

               جاری هستی

                           نقل ِهمه شعرهایم!

پنجره را

        دستان تو

                      بی خواب می کند

چشمان مرا

        رویای تو

کسی آیا می داند

پس از یاد گرفتن نام تو

پس از "دوستت دارم"

به چه می نازد الفبا

بعضی وقتها ایستگاه می شویم

بیهوده عادت میکنیم... بی آنکه کسی بماند

بعضی وقتها ریل

از ما می گذرند... بی آنکه ما را ببرند

بعضی وقتها قطار

در حرکتیم... بی آنکه برسیم

و روزگار است که پر می کند

وقتها را

با همین بعضی ها!

پ.ن.: چه گوهر کم یابی ست/ قدرشناسی...

قرار بود

          شعر بنویسیم

مقرر شد

          شعر شدیم

سهم من از تو

              شبی مهتابیست

سهم تو از من

              صبح بخیر عزیز