آیه های خیال

دلم می سوزد

برای همه شاعرانی

که تو را ندیدند

چه شعرهایی... چه شعرهایی

آنسوی چشمان تو

رویای سرودن می بینند

دکتر قلب من

خیال تو را

ممنوع کرده است

به من بگو

به خیال تو

بیایم و بمیرم

یا نیایم و بمیرم!

غزل دوست داشتن تو

به بلندای قصیده ی زندگیست

که هر بیتش

شعر کوتاه من است

هر شب

دستان دهقان گردون

بذر روشن ستاره ها را

در مزرعه ی آسمان می نشاند

تا گل خورشید فردا

به بار نشیند!

در آغوش بَرفَت

نفسی تازه می کشد

شهر غبار دلم

تقصیر من نیست...

واژه ها وقتی به تو می رسند

محو تماشایت می شوند...

چشمهایشان باز می ماند

و زبانشان بسته

حرفی نمی زنند

برای طرح تو

کلمات تصویری ندارند...

از وقتی آمده ای

کتاب شعرهای بی واژه ام

البوم عکسهای تو شده است