آیه های خیال

چه خیال قشنگی ست

           قدم زندن خیال من و

                                       خیال تو

وقتی می خندند

                       به من و تو

چشمانم را

         نمی شویم

شاید

         خاطره خواب تو

                        ماندنی شود

دعا نوشت: خدایا! به بشریت، دانش درمان سرطان را عطا فرما.. آمین!

پشت دیوارهای سد

                رودهای در بند

در آرزوی دریا

                دریاچه می شوند

کافیست

          شعر گفتن

                    از چشمان تو

بگذار قدری 

          شعر بخوانیم

                    از چشمان تو

.......

یادآور نوشت:

شکستهای زندگی به میزان بازگشتی که برای مرور خاطره ها، به ارمغان می آورند، می توانند تلخ باشند! ... به میزان سرمایه ای که از دل و جان برده اند.... و چه سخت است خراب کردن همه راه هایی که قبلا ساخته ای...

برای دیدار تو

زمان را

چند شبانه روز

 جلو بکشم

کاش روزی

              به جای اطلاعیه ی مرگ

                              خبر تولدها را

                                        به در و دیوارها می زدیم

و به جای رفتنها

              آمدنها را

                             می خواندیم...

روزی نو و

             سالی نو

بالی نو  و

             حالی نو

خوش باد

        آغاز بهاری نو

پ.ن.1: شکوفه های مهربانی را دریابیم

پ.ن.2: همین که خورشیدمان یکی ست، کافیست... 

(نوروز و سال نو بر همه مبارک)

دوست داشتن تو

آنقدر بزرگ شده

که نه، زیر سایه من جا می شود

و نه نگاه تند تو را تحمل میکند

آن روز که دانه اش را بر دلم نشاندی

فکر اینجا را باید می کردیم

که موجودی خواهد شد...

موجودی که نفس می کشد..... شعر می نویسد...

می خندد.... می گرید...

و حرف ما را نیز

نمی خواند

و دیگر کاری  نیز از ما بر نمی آید

دوست داشتن تو

برای خودش

موجودی شده است

پ.ن.: ممنون از دوست عزیزی که با پیشنهادشون شعر را زیباتر کردند...

گل می اندازد

           گونه هایم را

                         یاد تو

نمی دانستم

            خیال نیز

            آلرژی می آورد!

دلم می سوزد

برای همه شاعرانی

که تو را ندیدند

چه شعرهایی... چه شعرهایی

آنسوی چشمان تو

رویای سرودن می بینند

دکتر قلب من

خیال تو را

ممنوع کرده است

به من بگو

به خیال تو

بیایم و بمیرم

یا نیایم و بمیرم!

غزل دوست داشتن تو

به بلندای قصیده ی زندگیست

که هر بیتش

شعر کوتاه من است